ارامش خود را درباره ی اینده حفظ کنیم وبگذاریم تافرارسد.

تصمیم بگیریم تا قدری بیشتراز امروزمان لذت ببریم.

وقتی درنگرانی از نتیجه ی عملکردمان به فشار روانی دچاریم

سخت است به مقصود برسیم.

وقتی در ارامش کاملیم الهام می گیریم و مؤثرتر خواهیم بود.

هرکس به اندازه ای که احساسش می کنند "هست"

هرکس را نه بدان گونه که "هست" احساس می کنند،

بدان گونه که"احساسش "می کنند هست.

به سراغ من اگر می ایید،

پشت هیچستانم

پشت هیچستان جایی است که خبرمی ارند

از گل وا شده ی دور ترین بوته ی خاک

روی شن ها هم نقش های سم اسبان سواران ظریفی است

که صبح به سر تپه ی معراج شقایق رفتند

پشت هیچستان،چترخواهش باز است

تا نسیم عطشی دربُن برگی بدود،

زنگ باران به صدا می اید

ادم اینجا تنهاست

و در این تنهایی سایه ی نارونی تا ابدیت جاری است

به سراغ من اگر می ایید

نرم و اهسته بیایید،

مباداکه ترک بردارد

چینی نازک تنها یی من 

بی هدف نفس کشیدن   تا ابد تورو ندیدن    واسه من رنج وعذابه

ادم شبا مال خودشه مال خودخود خودش

مجبور نیست از روی تظاهر لبخند بزنه

وقتی دوست داشته باشه گریه می کنه مجبور نیست هزار تا دلیل بیخود واسه توجیه کاراش داشته باشه

وقتی شب می شه به همه چی فکر می کنم با هر چی که تو ذهنم بیاد بازی میکنم

فاصله خواسته ها وداشته ها چقدرزیاده!!!

وقتی حرف از خواسته ها وداشته ها پیش میاد یاد چی می افتی؟

یاد پول،مگه نه؟

اخه تا کی می خوای بفهمی همه چی پول و مقامو ثروت نیستش که

من توی ذهنم یاد محبت عشق مهربونی وفا میافتم

چرا اینجوری می شه اخه؟؟؟؟؟؟؟

هرکیو دوست داری اون تو رو دوست نداره اونایی رو هم که دوست نداری دوستت دارن که گاهی با کاراشون شرمنده

می شی و از روی دلسوزی با هاشون راه میای اخه چرا یکی نیست دلش واسه من بسوزه.

برترين‌ انديشه‌ آن‌ است‌ كه‌ فرصت‌ عمر از دست‌ نرود. اين‌ سخن‌يك‌هشدار بزرگ‌ است:‌

بايد از هدر رفتن‌ گذشته‌ عبرت‌ گرفت‌ و از تباه‌ شدن‌ آينده‌ جلوگيري‌ كرد.

اين‌ فكر كه‌ « بايد سال‌ها قبل‌ شروع‌ مي‌كردم » يك‌ انديشه‌ مخرب‌ است،‌

درعوض‌ بايد اين‌ گونه‌ انديشه‌ كرد:

عشق با غرور زیباست ولی اگرعشق را به قیمت فروریختن دیوار غرورت گدایی کنی

اونوقت دیگه عشق نیست،صدقست.

هفته ها بود که کوه را میکندیم.

صخره های عظیم را از روبرویمان برمی داشتیم

و از سنگ ها می گذشتیم تا به ان سوی کوهها برسیم.

ان طرف کوه سرزمین ارزوهایمان بود و برا ی رسیدن به ان باید دل سخت وسیاه سنگها را می شکافتیم.

درست در روزی که گفته می شد نصف تونل کنده شده است،

تیغه کلنگ یکی از ما به تیغه کلنگی از سمت روبرو برخورد کرد

وبعد کوه شکافته شد و عده ای خسته وخاک الود چون ما پیدا شدند.

برای هم راه باز کردیم و از هم گذشتیم.

هر یک راهی سرزمین ارزوهایمان بودیم. " ارش نصیری"

خدایا دلم گرفته، حوصله ندارم ، کاش می شد منو ببری پیش خودت

یعنی می شه برگردیم؟؟؟

کاش ما ادما میتونستیم همو بفهمیم!!!

خدایا هنوز دوسم داری؟؟؟نداری؟؟؟

هنوز اینقد حق دارم که بگم:پس من چـــــــی؟؟؟

بگم:حقم این بود؟؟؟ نبــــــــــــــــــــــــــــــود .

می خواهم از تو بنویسم وچه سخت است نانوشته ها را نوشتن!

واژه های بی حرف،بی صدا،

با لاتر از محبت را چه می خوانند؟؟؟

می خواهم دنیایی بسازم به نام تو و درآن بردارم فاصله را...

حذف کنم غربت را...

چشم ها بی پایان همه برمفرش فیروزه ز تو بنویسند...

تورا ای شاه کلید وازه های مهربانی ، تورا چگونه بستایم..؟

خدایا می خواهم بدانم،تا فرج ،ذکر اللهم عجل لولیک الفرج

چند ادینه مانده به حضورسلطان دلهایمان؟؟؟

درگذرگاه زمان

خیمه شب بازی دهر

با همه تلخی و شیرینی خود می گذرد

عشقها می میرند

رنگها رنگ دگر می گیرند

وفقط خاطره هاست

که چه شیرین و چه تلخ

دست ناخورده به جا می مانند.

اگرازپایان گرفتن غمهایت نا امید شده ای به خاطربیاور زیباترین صبحی که

تا به حال تجربه کرده ای، مدیون صبرت در برابر سیاهترین شبی هستی که

هیچ دلیلی برای تمام شدن نمی دیدی.

هیچ گاه فاصله ها حریف خاطره ها نیستند ... به یادتم!

مرگ تلخ است و از ان تلخ تر مرگ عشق است که بی او در هر لحظه هزار بار مردن است.

همه ی زخم هایی که روی دل ادم می شینه ، با قلم روی ورق کشیدنی نیست.

سمت نیزارزمان ،روی سرتا سری نام ونشان

در سراشیبی دل بستن و عشق

درب چوبی دلم را تو زدی چند سالی است که

در خانه دل اشوب است

چند سالی است که من تنها ترین تنهایم

چه کسی می داند دل من گوشه ی این سینه چرا می شکند

شاید این روزن دل سوی دریا باز است

بهتراست تا که قلم بردارم،

روی برگ دل پروسعت خود بنویسم

دل من رنگ شقایق دارد

شستن پنجره ی دل با اهی

وه چه شوقی داردحوض پر اب حیاط

من خاکی به چه اندازه ز دریا دورم

چه صفایی دارد

بغض اهسته ی باران بهار برتن حوصله ی سبز درخت

چه صفایی دارد خانه درریزش یک دم باران

بوی اب و گل و کاه

و چه زیبا و تما شایی تر،

یاد ان خاطره ها

و لحظه ی بشکستن احساس دلم.